Dag twee: droomdekens naar Lesbos brengen

27 nov 2018

Marissa van Dijk

Leestijd 2 minuten

Dag twee: droomdekens naar Lesbos brengen

Dag Twee: vol verwachting

Vol verwachting klopt ons hart als we in onze gehuurde rammelbus van hoofdstad Mytilini naar het hope & peacecentre van Team Humanity rijden. Niet vanwege de aanstormende feestdagen, gevuld met dure kadoos, zoetigheid, liefde en geborgenheid van huis en haard. Nee, onze harten kloppen sneller vanwege de grote twijfel of de waardevolle droomdekenvrachtwagen wel gaat arriveren vandaag. Hij vertrok een dikke week geleden uit Leeuwarden en daarna zijn we alle contact verloren. Had hij de boot gehaald? Zou alles er nog in zitten? Zouden we weer uren en uren moeten wachten?

We draaien de parkeerplaats op en zien een blauwe dekzijl vrachtwagen staan, niet de onze. Een niet-Engels- sprekende-chauffeur laat ons in de stromende regen de kloppende pakbrief zien. Gelukkig is het onze lading en oh lieve mensen, wat er daarna gebeurde is werkelijk onbeschrijfelijk! Wat twee jaar geleden begon met een voorzichtig idee in mijn hoofd om droomdekens te maken resulteerde vandaag in ongekende mens-kracht. In een humanchain van tenminste 10 nationaliteiten hebben we binnen een paar uur 3000 dekens klaargemaakt voor de kinderen van Moria...

Ik heb gejankt van blijdschap, dankbaarheid, kracht en nietigheid.

De eerste 500 dekens hebben we in de zwartheid van de jungle van Moria tent aan tent uitgedeeld onder de bezielende leiding van Team Humanity(laat je alsjeblieft inspireren door de power van Salam Aldeen)

Ronnie Zeemering: bedankt voor je scherpe oog en de wijze waarop je verbindt.
Evert-Jan Van Zandvoort: dank dat je zo dapper bent om je bij ons aan te sluiten.
Chris Pittau: dank voor je humor en je bereidheid om samen met ons grenzen te verleggen.
Ebel Jan van Dijk: zonder jou kan ik dit niet! Dank voor je harde werken en je zachte kracht.
Tineke van Ee: zonder jou waren wij hier niet geweest... Dank voor je liefdevolle zorg voor onze kids!